Γραφή στο Παλικάρι της Ύδρας που γιορτάζει

Κωνσταντίνε μου... Στέκομαι σιωπηλός να σε κοιτώ, «μόνος μόνῳ», «ἐνώπιος ἐνωπίῳ». Ατενίζω τη μορφή σου... Όλο γλύκα και στοργή! Δεν είσαι απόκοσμος! Είσαι οικείος. Δεν είσαι απόμακρος! Είσαι στοργικός. Δεν είσαι ξένος! Είσαι δικός μου. Δικός μας! Ο Άγιός μας, το Παλικάρι μας! Ο Νεομάρτυς του Χριστού. Ο Πολιούχος μας. Ο Κωνσταντής της κυρα-Μαρίνας, ο γιος του κυρ-Μιχαλάκη, ο Δημαμάς, που έγινες ο Άγιος Κωνσταντίνος. Το Παλικάρι το Γενναίο, που ευωδιάζει τα αρώματα της ανδρείας, της ομολογίας, της Πίστεως, των αρετών, της αγάπης, του μαρτυρίου. Είσαι το Παλικάρι μας, ο «λαμπρός γόνος Ὕδρας καὶ τῆς Ρόδου τὸ καύχημα», που υπέστης «τὸν ὑπέρ Χριστοῦ θάνατον» εκεί στο Ροδονήσι, πριν από 220 χρό

Ύδρα

Διαβάστε Περισσότερα στο .romfea.gr