Ύμνος στον Διονύσιο Σολωμό

Ω εθνικέ μας ποιητήΣτη Ζάκυνθο πήρες πνοήΣαν ανθοβολούσε η γηΚαι γλυκά πρόβαλλε η αυγή. Τα μάτια σου λαμπεράΣαν του ήλιου το φωςΚαι στη λυρική σου καρδιάΤης λευτεριάς ο παλμός. Παράστημα περήφανοΚαι στήθια αντρειωμέναΤης δόξας το γλύφανοΣ’ είχε σκαλίσει εσένα. Σπαρμένα ρόδα και κρίναΠοιήματα σε χρυσό τόμοΤης Ελλάδας η αχτίναΣου φώτιζε τον δρόμο. Η γαλανόλευκη σημαίαΣου συνέπαιρνε τον νουΣαν αλαφροκυμάτιζε ωραίαΣτην αγκάλη τ’ ουρανού. «Σε γνωρίζω από την κόψη»Τραγουδούσες με ορμή«Σε γνωρίζω από την όψη»Και σπ...