Η παγίδα του «ανθρώπου της διπλανής πόρτας»

Επωνύμως  Ένα από τα πολλά τεχνάσματα των εκάστοτε πολιτικών εξουσιών είναι η επίκληση του «ανθρώπου της διπλανής πόρτας», ή και του «επιστήμονα της διπλανής πόρτας». Για διάφορες  κρίσιμες κρατικές θέσεις, δηλαδή εξουσίες,  οι πολιτικοί διαχειριστές επιλέγουν συχνά κάποιον ας πούμε τυπικό   πολίτη, που πηγαίνει στις ταβέρνες και στα καφέ όπως όλοι οι άλλοι πολίτες, έχει και αυτός γάτες, σκύλους ή άλλα κατοικίδια,  είναι απλός και καταδεκτικός με τους πιο απλούς από αυτόν, κ.λ.π. Αυτή η επίκληση του ρομαντισμού μας έχει κατά κανόνα σίγουρη επιτυχία, πανελληνίως και διακομματικώς.  Ας δούμε όμως τα πράγματα λίγο καθαρότερα. Όταν κάποτε η πολιτική αποτελούσε υπόθεση των πολιτών των Πόλεων, η ανάθε

Μάλι

Επιτάφιος

Αθήνα

Διαβάστε Περισσότερα στο topontiki.gr